İSTANBUL

Annem gibi yaşıyorum

Sadece kendin ol!

Created with Sketch.

Annem gibi yaşıyorum

PAYLAŞ

Yazılarını beğenerek takip ettiğim facebook arkadaşım ‘Hatırla midillinin’ yazarı Nusret Kantarcı Fisher Hanımın kaleminden.. İzniyle yayınlıyorum ve çok teşekkür ediyorum..

 

ANNEM GİBİ YAŞIYORUM…

Rah anneciğim çok içe dönük bir kadın olmasa da , yeni tabirlerle tanımlayacak olursak çok ta “dışa dönük “ değildi ..
Hayatını ev kadını olarak geçirdi ama benim için döneminin birçok eğitimli kadınıyla boy ölçülecek kalibreye sahipti .. Günlük gazetesini nerdeyse ölene kadar ihmal etmedi .. 1938 de ortaokuldan mezun olduktan sonra Ayvalık’ta lise olmadığı için devam edemedıgını anlatırdı hep.. O yüzdendir ki en küçük teyzem Istanbul’a yatılı olarak gönderilmiş eğitimini tamanlamasına karar verılmiş ailecek 10 yıl sonra..
Ataturk’ü karşilayışlarını öyle bir anlatır ve yaşardı ki ; her seferinde yeniden anlattırıdım .. Hepsi tarih oldu elbette ..
O gitti ama dedikleri gibi “ mitokondrisi bende kaldı “ ..
Nerden mi çıktı şimdi bu ??
Uzun zamandır evlerdeyiz biliyorsunuz .. Bütün gün aynı şeyleri yapıyoruz neredeyse .. Sabah kalk, kahvaltı, facebook seyahati yap! Yaz yazıstır! Yemek yap ! Es dosta laf at ! Okuyan , dinleyenler için ; oku , yaz vs Aksam olsun yine tv seyret, yemek ye ve yat !
Heyhatt ! İnsan deli olur dıyeceksiniz; bir kısmımız olmak üzere!
Biliyor musunuz?? Eskiden hayatlar nerdeyse yukarıda bahsettiğim gibiydi !
Bundan 45-50 yıl öncesınden bahsediyorum.. Bizim çocukluk yıllarımızdan ..
Bizler okula gider gelirken belki çok farketmezdık belki ama büyüklerimiz öyle çok sokaga çıkıp gezmezlerdi .. Belirli günleri vardı gezmek için .. Telefonlar yokken bizler gidip haber verırdık ;
– Bi mazeretiniz yoksa annem size gelecekkk?……..😍😅😂😂
Annelerımız yakın civardaki eş dost akrabaya gider , muhabbetler edilir, kahveler , çaylar içilir akşamüzeri yine hava kararmadan eve dönülürdü ..
Akşam yemeği, elde yıkanan bulaşıklar , soba üzerinde pişen kestaneler, içeri sinen portakal kabugu kokusu, odunların çıtırtısı …çocuklar derslerıne çalışır anneler babalar radyo dinler, gazete okur , ara sıra gizli kınusurlar ne dedıklerini merak edersiniz .. Hayat böyle akar giderdi bir çok aile için…
Kırk yılda bir uzak mesafelere gece gezmelerıne gidilir o zaman da zaten çocuklar goturulmez evde kalır vs …
Küçük halam ( kitabımdaki Ayse karakteri) anneme hep sorardı ! Ses tonu kulaklarımda hala !!
– Nebahat, sıkılmazsın hep evde hep evde ? ( Ayvalık ağzi devrik cümle ile) Zira , O genellikle sabah çıkar, Ayvalık ‘ı ve çarşı pazarı turlar öglen yemegıne evde olurdu, içi içine sığmayan bir kadındı halam annemin tersine..
– Yok , Hanım abla sıkılacak vakit yokki ! Sıkılacak olsam bile yapacak bir iş buluyorum evde!der arkadan da söylenırdı gidince !
– Hiç insan evinde sıkılır mı ; yaptıktan sonra tonlarca iş var derdi ..
O zamanlar ben de anlamaz, Halam gibi düşünür, bazen de duyduklarımla annemi elestırırdim ..
Oysaki insanın kendi kendine yetebilmesi ne olaganustu bir şeymiş ! Şu zor günlerde hatırladıklarımdan biri de bu oldu .. “ Annem gibi yaşamak “
Yine de O müstesna kadın kadar sabırlı olamasam bile , oyalanacak çok şey varmış megerse evde! Annem bazen ufak tefek seyler dikerdi .. Cogunlukla da mutfaktan keyif alırdı .. Bazen kara kalem resim cizerdı, gazetesini okur bana mutlaka anlatırdı .. Çiçeklerıyle saatlerce konusurdu ..Kısaca güzel şeylerle vakit gecırmesını bilirdi .. “ Öff sıkıldım”repliğini hiç duymazdım agzından zira onların yetiştiği dönemde kızların , kadınların “ off sıkıldım “ demesi ayıp kaçardı ….🧐🥺🥺🥺🤨🤨
Nerelerden nerelere geldik ! Değil mi ??
Şu ara sizler de büyükleriniz gibi yaşamayı deneyin bencileyin !
İnanın huzur bulacaksınız ..
Saygı ve Sevgıyle kalın …

Yorum yapılmamış

Yorumlarınız için teşekkür ederim. En kısa zamanda cevaplayacağım.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.